Neobarokowy budynek z 1913 roku został wzniesiony przez Dietlofa Grafa von Arnim. Jego zamiarem było stworzenie mieszkań dla starszych pracowników zamku (górne piętro i boczne skrzydło) oraz biur dla hrabiowskiej administracji leśnej. Wcześniej w tym miejscu znajdowały się łąki dla pobliskiej zamkowej umywalni.

Lewe boczne skrzydło udostępnione jest długoletniemu leśniczemu Curtowi Schmidtowi i głównemu księgowemu hrabiowskiej gospodarki leśnej Walterowi Schwebke, prawe skrzydło wynajmuje zaś mistrz rybacki Erich Mangelsdorf.

Na piętrze mieszka kilku pracowników administracji leśnej, a na poddaszu zmieniają się stażyści, praktykanci i pracownicy obsługi. Na parterze znajdują się biura nadleśnictwa oraz kasa.

Tuż przed wkroczeniem Armii Czerwonej w 1945 r. mieszkańcy domu wyruszyli w „wędrówkę“ na zachód. Tylko rybak Mangelsdorf pozostał w swoim domu. W pierwszych latach powojennych wielu uchodźców wojennych i przesiedleńców znalazło w tym dużym domu pierwsze miejsce do zamieszkania. Od 1949 roku budynek jest przeznaczony dla nowo powstałej Szkoły Policji Państwowej, która przenosi się do zamku Boitzenburg.